دوازده امام علیهم السلام
🌿🌹🌿🌹🌿🌹🌿🌹🌿🌹🌿
امامت را علی اول امیر است
که الحق بر رَهِ حق همچوشیراست
همی آگه به علم کائنات است
که حُبش بِه زِ هر صوم و صلات است
بُوَد دوم امامم را حسن نام
کریم اهل بیت و بحرِ احلام
لقب وی مجتبی و سبطِ اکبر
شفیعی چون پدر در روز محشر
حسین است سومین نورِ امامت
شهید کربلای باسعادت
لقب وی صبطِ اصغر نام دارد
که هر چشمی ز حُزنش خون ببارد
چهارم را علی ابن الحسین است
که همچون جدِ او نور دو عین است
لقب سجاد و زین العابدین است
اسیر کربلای بی مُعین است
محمد، بن علی پنجم امام است
که علم هر دوعالم را تمام است
چو باقر را لقب در پیش دارد
جهان معرفت در خویش دارد
چو ششم را که جعفر نام دارد
لقب صادق که صد پیغام دارد
که فقهِ جعفری از او پدید است
که بر ما هر حدیث از او رسیدست
امام هفتمم موسای در بند
که هارونِ لعینِ او را بیفکند
لقب کاظم بُوَد انوار هر چشم
به معنای لغت فاٸق به هر خشم
علی نام امام هشتم ماست
که ایران با جلای او چه زیباست
شفای هر مریض و هر علیل است
ز حق هم حجت و هم خود دلیل است
لقب او را رضا گفتند و گویند
به پابوسش همه اندر وضویند
نهم باشد امامم را محمد
که نامی شبهِ جدش بود احمد
لقب دارد جواد و پُر زِ اکرام
که با ذکرش کنم شیرینیِ کام
که عمر بس قلیل و پر ز عزت
که ناٸل گشت هنگام شهادت
بود نام دهم نور الهی
علی آن روشنی بخش سیاهی
لقب هادیست او را، هادی نور
که چشم دشمنان از تابشش کور
امام یازده نامش حسن بود
به عمر کوتهی کاندر کفن بود
لقب را عسکری از آن زمان بود
که گردا گرد او صد پادگان بود
امام آخرم نامش محمد
که ناٸل گشت بر این دین و مسند
لقب مهدیست ، جانِ من فدایش
که غایب، لیک باشد ردِ پایش
به روزی می شود ظاهر بر امت
به اذن و امر حق ِ پاک نیت
مرا ای کاش باشم در رکابش
به آن روزی که تابد آفتابش
محمودرضامحمدی نیا(کاویان)
۹۵/۶/۶