اسلایدر

بيعت با حضرت مهدي علیه السلام

يکي از کارهاي نخست حضرت مهدي عليه السلام هنگام ظهور بيعت با ياران خود است. اين بيعت در مسجد الحرام و بين رکن و مقام صورت مي گيرد.همچنين در روايات فراواني نقل شده که اولين بيعت کننده با حضرت مهدي عليه السلام، جبرئيل آن فرشته مقرب الهي است. امام باقرعليه السلام در ضمن روايتي مي فرمايد: «... پس نخستين کسي که با او بيعت کند، جبرئيل است. سپس آن 313 نفر بيعت مي کنند...». پس از اين بيعت ويژه، حضرت مهدي عليه السلام با ديگر ياران خود بيعت خواهد نمود.

🌟🌷💚🌟🌷💚

امام زمان

امام زمان عليه السلام، پيشواي دوازدهم شيعه اماميّه، مهدي موعود، يگانه فرزند امام حسن عسکري عليه السلام و واپسين امام است. همه شيعيان دوازده امامي، به اجماع بر امامت آن حضرت متفق اند و او را زنده و از انظار غايب و حضرتش را نقطه اميد خود و منجي عالم بشريت مي دانند. پيوسته در حوادث سهمگين زندگي، بدو پناه مي برند و منتظر فرج او هستند؛ تا آن گاه که حکمت الهي اقتضاي ظهور، خلافت و تصرف ظاهري آن حضرت را بکند و بنا به وعده خداوند زمين را از عدل و داد و مساوات پر کند و عظمت شريعت را تجديد نمايد و احکام الهي را در ميان مردم جاري سازد. نام آن حضرت همان نام حضرت رسول (م، ح، م، د) است. از آن حضرت با القابي چون مهدي، حجّت، قائم، منتظَر، بقيَّةُاللّه و صاحب زمان، خلف صالح، امام زمان، ولي عصر، امام عصر و... ياد مي شود و يا به کنايه او را الحضرة، الناحية المقدسة، الغريم و... مي نامند. تولد ايشان در شب نيمه شعبان سال 255 ق روي داده است. مادرش ام ولد و بانويي رومي بود که نرجس (نرگس) و به قولي مليکه نام داشت. در شمايل حضرتش گفته اند: در شکل و خوي شبيه جدش پيغمبرصلي الله عليه وآله است. آخرين بار وقتي که امام دوازدهم در جمع مردم ديده شد، هنگام خواندن نماز بر جنازه پدر بزرگوارش (ربيع الاول 260 ق) بود و پس از آن غيبت آن حضرت آغاز شد. بنابر اخبار و روايات شيعه، آن حضرت دو غيبت دارد: صغري و کبري که قصري و طولي نيز مي گويند. غيبت صغري 69 سال (از شهادت امام عسکري عليه السلام تا سال 329 ق) طول کشيد و در اين مدت چهار سفير يا نايب - که ايشان را «نواب» يا «ابواب» يا «سفراء» مي خواندند - نامه ها و توقيعات حضرت را به مردم مي رساندند و خود به زيارت ايشان نايل مي شدند. با پايان زندگي علي بن محمد سمري (نايب چهارم)، عصر نيابت خاصه به انتها رسيد و دوره نيابت عامّه آغاز گرديد. به اين معنا که از سوي امام شرايطي کلي و به طور عام تعيين شد که در هر زمان بر هر کسي منطبق شد، سخنش سخن امام بوده و اطاعتش واجب و مخالفتش حرام خواهد بود. اعتقاد به امام حي قائم و انتظار ظهور او و نيابت فقها، از نظر سياسي، فرهنگي و ديني نتايج مهمي در تاريخ تشيّع داشته است و تکيه گاه شيعيان و سبب انسجام و اتحاد جامعه ايشان و زنده ماندن روح انقلاب و مقاومت در آنان بوده است.