اسلایدر

پانویس ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، دار صادر، ج۳، ص۲۲۹-۲۲۸. ↑ رجبی دوانی، تحلیل واقعه سقیفه بنی‌ساعده با رویکرد به نهج‌البلاغه، ۱۳۹۳ش، ص۸۰. ↑ مادلونگ، جانشینی محمد، ۱۳۷۷ش، ص۴۷. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة ، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۲. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۲. ↑ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، دار صادر، ج۲، ص۳۲۷. ↑ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، دار صادر، ج۲، ص۳۲۵. ↑ طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق ج٣، ص۲۰۶. ↑ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، دار صادر، ج۲، ص۳۲۷. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة،۱۴۱۰ ق، ج١، ص۲۷. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة ، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۲. ↑ طبری، تاریخ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۰۲. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة، ١۴١٠ق، ج١، ص۲۵. ↑ زمخشری، الفائق فی غریب الحدیث، دارالکتب العلمیه، ج۳، ص۷۳. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۵. ↑ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج٢،ص۱۲۳. ↑ طبری، تاریخ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۰۲. ↑ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۲۳. ↑ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۲۳. ↑ طبری، تاریخ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۰۲. ↑ مادلونگ، جانشینی محمد، ١٣٧٧ ش، ص۵۲-۵۳. ↑ ابن هشام، السیرة النبویة، دارالمعرفة، ج٢، ص۶۶۰. ↑ بلاذری، أنساب الأشراف، اعلمی، ج۱، ص۵۶۷. ↑ مادلونگ، ویلفرد، جانشینی محمد،١٣٧٧ ش، ص۵۲-۵۳. ↑ عبدالمقصود، السقیفه و الخلافه، ۱۴۲۷ق، ص۳۱۷. ↑ ابن قتیبة، الامامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۱-۲۶. ↑ ابن قتیبة، الامامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۷. ↑ معیر و دیگران، بررسی تاثیر اعزام لشکر اسامه بر چگونگی مشارکت سیاسی نخبگان مهاجر و انصار در سقیفه، ص۱۵۵. ↑ بیضون، رفتارشناسی امام علی (ع)، ۱۳۷۹ش، ص۲۹-۳۰. ↑ مظفر، السقیفة، ١۴١۵ق، ص۹۵-۹۷. ↑ ابن کثیر، البدایه والنهایه، ۱۴۰۸ق، ج۵، ص۲۶۵. ↑ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج٢، ص۱۲۴. ↑ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج٢، ص۱۲۴. ↑ جوهری بصری، السقیفة و فدک، مکتبه نینوی الحدیثه، ص۴۲. ↑ جوهری بصری، السقیفة و فدک، مکتبه نینوی الحدیثه، ص۶۲. ↑ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج٢، ص۱۷۱. ↑ عسکری، سقیفه: بررسی نحوه شکل گیری حکومت پس از رحلت پیامبر، ١٣٨٧ش، ص۷۶. ↑ طبری، تاریخ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج٣، ص۲۰۵. ↑ بلاذری، انساب الاشراف، موسسه الاعلمی للمطبوعات، ج۱، ص۵۸۱. ↑ ذهبی، تاریخ الإسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، دار الکتاب العربی، ج۳، ص۸. ↑ مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبه الثقافه الدینی، ج۵، ص۱۹۰. ↑ جوهری بصری، السقیفة و فدک، مکتبه نینوی الحدیثه، ص۳۷. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، مکتبه آیة الله المرعشی، ج۶، ص۱۷. ↑ نصر بن مزاحم، وقعة صفین، مکتبة آیة الله مرعشی النجفی، ص۱۱۹-۱۲۰. ↑ مفید، الفصول المختارة من العیون و المحاسن، قم، ص۵۶۶. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۳۰-۳۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه،مکتبه آیة الله المرعشی، ج۶، ص۱۱. ↑ ر.ک: طبرسی، الاحتجاج، نشر المرتضی، ج١، ص۱۱۵-۱۳۰. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغة،مکتبه آیة الله المرعشی، ج۱، ص۱۵۱. ↑ ابن قتیبه،الامامة والسیاسة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۹-۳۰. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، مکتبة آیة الله المرعشی، ج۶، ص۱۳. ↑ ابن‌قتیبه، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج١، ص۳۰-۳۱. ↑ تیجانی، مؤتمر السقیفة، ۱۴۲۴ق، ج۱، ص۷۵. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، مکتبه آیة الله المرعشی، ج۱۶، ص۲۳۳-۲۳۴. ↑ اربلی، کشف الغمة، ۱۳۸۱ق، ج۱،ص۴۹۲. ↑ لامنس، مثلث قدرت ابوبکر، عمر ابو عبیده، ص۱۲۶، به نقل از: مادلونگ، ویلفرد، جانشینی محمد، ۱۳۷۷ش، ص۱۵. ↑ ر.ک: مادلونگ، جانشینی محمد، ۱۳۷۷ش، ص۱۷-۱۸. ↑ مادلونگ، جانشینی محمد، ۱۳۷۷ش، ص۵۱-۵۲. ↑ مادلونگ، جانشینی محمد، ۱۳۷۷ش، ص۶۲. ↑ مادلونگ، جانشینی محمد، ۱۳۷۷ش، ص۶۵. ↑ مظفر، السقیفة، ۱۴۱۵ق، ص۶۰-۶۵. ↑ مظفر، السقیفة، ۱۴۱۵ق، ص۶۰-۶۶. ↑ مظفر، السقیفة، ۱۴۱۵ق، ص۶۶. ↑ ابن‌شهرآشوب، المناقب، علامه، ج۲، ص۲۰۶. ↑ عسکری، سقیفه: بررسی نحوه شکل‌گیری حکومت پس از رحلت پیامبر، ۱۳۸۷، ص۱۱۵. ↑ داودی و رستم نژاد، عاشورا، ریشه‏‌ها، انگیزه‌ها، رویدادها، پیامدها، ۱۳۸۸ش، ص۱۱۵-۱۲۶. ↑ به نقل از: داودی و رستم نژاد، عاشورا، ریشه‏ ها، انگیزه ‏ها، رویدادها، پیامدها، ۱۳۸۸ش، ص۱۲۶. ↑ حسینی خراسانی، بازکاوی دلیل اجماع، ۱۳۸۵، ص۱۹-۵۷. ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، دار الاضواء، ج١٢،ص۲۰۵-۲۰۶. ↑ برای نمونه ر.ک: عسکری، سقیفه: بررسی نحوه شکل‌گیری حکومت پس از رحلت پیامبر، ١٣٨٧، ص۷۳ و ۷۶. یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج٢، ص۱۲۶. ↑ نیّر تبریزی، دیوان‏ آتشکده‏، ۱۳۱۹ش، ص ۵۹. ↑ به نقل از: تیجانی، موتمر السقیفه، ۱۴۲۴ق، ص۵ ↑ یکی از بستگان سعد بن عباده فریاد زده و جمعیت را از خطری که سعد را تهدید می‌کرد، آگاه می‎کند. عمر،در پاسخ می‎گوید: بکشیدش که خدایش بکشد! سپس بالای سر سعد رفته و می‎گوید: می‌خواستم چنان لگدمالت کنم که عضوی از اندامت سالم نماند. قیس، فرزند سعد، نیز برخاسته ریش عمر را به چنگ گرفته، می‎گوید: به خدا قسم اگر تار مویی از سر او کم کنی، با یک دندان سالم برنمی‌گردی! سعد نیز خطاب به عمر فریاد می‌زند: به خدا سوگند،اگر بیمار نبودم و آن‌قدر توانایی داشتم که از جای برخیزم،در گذرگاه‌ها و کوچه‌های مدینه چنان غرّشی از من می‌شنیدی که خود و یارانت،از ترس، در بیغوله‌ها پنهان می‌شدید؛و در آن حال،به خدا سوگند تو را نزد کسانی می‌فرستادم که تا همین دیروز زیردست و فرمانبردارشان بودی نه آقا و بالاسرشان.(ابن‌قتیبه، عبدالله بن مسلم، الإمامة و السیاسة، ۱۴۱۰ق، ج١، ص۲۷.) ↑ برخی ابیات اشعار ابوسفیان: بنی هاشم لا تطمعوا النّاس فیکم/ و لا سیّما تیم بن مرّة او عدیّ/ فما الامر الاّ فیکم و الیکم/ و لیس لها الاّ ابو حسن علیّ : ای بنی هاشم،راه طمع حکومت کردن را بر مردم ببندید، به‌ویژه بر دو قبیلۀ تیم و عدیّ(قبیله‌های ابوبکر و عمر). این حکومت از آن شماست،از آن شما بوده،باز هم باید به شما بازگردد. کسی لیاقت زمامداری را به جز ابو الحسن علی(ع)ندارد. ابا حسن فاشدد بها کفّ حازم/ فانّک بالامر الّذی یرتجی ملیّ/ و انّ امرءا یرمی قصیّ وراءه/ عزیز الحمی و النّاس من غالب قصیّ: ای ابو الحسن، با دستی کاردان و نیرومند، حکومت را قبضه کن؛ چه، تو بر آنچه امید می‌رود نیرومند و توانایی. و البتّه مردی که قصیّ پشتیبان اوست، حقّ او پایمال شدنی نیست و تنها(اخلاف) قصیّ، مردمی از نسل غالب‌اند. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، مکتبه آیةالله العظمی المرعشی النجفی، ج۶، ص۱۷-۱۸. ↑ إِنَّمٰا وَلِیُّکُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاٰةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکٰاةَ وَ هُمْ رٰاکِعُونَ. «ولی شما فقط خدا، پیامبر و مؤمنانی هستند که نماز را به پا داشته، در رکوع زکات می‌دهند.» ↑ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا. «بی‌گمان، خدا اراده کرده است تا آلودگی را از شما اهل بیت [پیامبر] بزداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند.» ↑ فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل‌لَّعْنَتَ اللَّـهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ. «هرگاه بعد از علم و دانشی که (در باره مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.»   منابع ابن ابی الحدید، عبد الحمید بن هبه الله، شرح نهج البلاغه، گرداورنده :شریف الرضی، محمد بن حسین، محقق:ابراهیم، محمد ابوالفضل، مکتبه آیة الله العظمی المرعشی النجفی (ره)، قم، ایران. ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، دار صادر، بیروت، لبنان. ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، المناقب، مصحح: رسول هاشمی، محمد حسین آشتیانی، علامه، قم، ایران. ابن‌قتیبه، عبدالله بن مسلم، الإمامة و السیاسة، محقق: شیری، علی، دار الاضواء، بیروت، لبنان، ١۴١٠ق. ابن کثیر، البدایه والنهایه، اسماعیل بن عمر، تحقیق علی شیری، داراحیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، ۱۴۰۸ق/۱۹۸۸م. اربلی، علی بن عیسی ، کشف الغمة، تحقیق سید هاشم رسولی محلاتی، مکتبة بنی هاشمی، تبریز، ایران ، ۱۳۸۱ق. آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، گرداورنده: احمد بن محمد حسینی، دار الاضواء، بیروت، لبنان. بلاذری، احمد بن یحیی، أنساب الأشراف، محقق: محمدباقر محمودی، احسان عباس، عبد العزیز دوری، محمد حمید الله، موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، لبنان. بیضون، ابراهیم، رفتارشناسی امام علی (ع)، ترجمة علی اصغر محمدی سیجانی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران، ایران، ۱۳۷۹. تیجانی، محمد، موتمر السقیفه، موسسه الفجر، لندن، بریتانیا، ۱۴۲۴ق. حموی، یاقوت بن عبد الله، معجم البلدان، دار صادر، بیروت، لبنان، ۱۹۹۵م. جوهری بصری، احمد بن عبد العزیز، السقیفة و فدک، محقق:امینی، محمد هادی، مکتبه نینوی الحدیثه، تهران، ایران. ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الإسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، محقق: تدمری، عمر عبدالسلام، دار الکتاب العربی، بیروت، لبنان. زمخشری، محمود بن عمر،الفائق فی غریب الحدیث، دار الکتب العلمیه، منشورات محمد علی بیضون، بیروت، لبنان. طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، محقق:ابراهیم، محمد ابوالفضل، دار التراث، بیروت، لبنان، ۱۳۸۷ق. عبدالمقصود، عبدالفتاح، السقیفه و الخلافه، دار المحجه البیضاء، بیروت، لبنان، ۱۴۲۷ق. عسکری، مرتضی، سقیفه: بررسی نحوه شکل گیری حکومت پس از رحلت پیامبر، به کوشش: دشتی، مهدی، دانشکده اصول الدین، قم، ایران، ١٣٨٧. مادلونگ، ویلفرد، جانشینی حضرت محمد صلی الله علیه  وآله، مترجم: احمد نمایی، محمدجواد مهدوی، جواد قاسمی، حیدر رضا ضابط،بنیاد پژوهش‎های اسلامی آستان قدس رضوی، مشهد، ایران، ١٣٧٧ش. مظفر، محمدرضا، السقیفة، با مقدمه محمود مظفر، مؤسسة أنصاریان للطباعة و النشر، قم، ایران، ١۴١۵ق. معیر، زیبا و حسین مفتخری؛ صادق آیینه وند؛ علی رجبلو، «بررسی تأثیراعزام لشكر اسامه بر چگونگی مشاركت سیاسی نخبگان مهاجر و انصار درسقیفه و تثبیت خلافت»، مطالعات تاريخ اسلام،شماره۱۷، سال پنجم، تابستان ۱۳۹۲. مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، مکتبه الثقافه الدینی، بی جا، بی تا. نصر بن مزاحم، وقعة صفین،مکتبة آیة الله مرعشی النجفی (ره)، قم، ایران، ١۴٠۴ق. نیّر تبریزی، دیوان‏ آتشکده‏، کتابفروشی هاتف، تبریز، ایران، ۱۳۱۹ش، یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، بیروت، لبنان. طبرسی، احمد بن علی،الاحتجاج، مصحح:موسوی خرسان، محمدباقر، نشر المرتضی، مشهد مقدس، ایران.   پیوند به بیرون به زبان‌های دیگر مطالعه کنی  منبع ويکی شیعه